۰
 
کد مطلب: 82132 |
 
تاریخ انتشار : دوشنبه ۶ شهریور ۱۳۹۶ ساعت ۱۲:۵۶
چالش جدید شورای اسلامی دور پنجم شهر میانه در انتخاب شهردار
 
 
روزها که به شهریور ماه نزدیک می شد، بازار هرج و مرج رسانه های محلی حول محور تغییرات در شهرداری میانه نیز گرم تر شد، تا اینکه در نهایت ۷ عضو شورای دور پنجم تصمیم بر سرپرستی غلامرضا رجیلی یکی از کارمندان شهرداری میانه بر این منصب گرفتند.

 امید کوهی طی یادداشتی در پایگاه خبری – تحلیلی میانا نوشت: خرده فروش با تمام خوبی ها و بدی هایی که در مدیریت شهری داشت، طی پیامی از مردم طلب حلالیت کرد و رفت، همان مردی که چند ماه پیش سنگ حمید شکری فرماندار میانه را در یکی از جلسات به سینه میزد، منظور جمله ای بود که وی خطاب به فردین فرمند نماینده میانه گفت و جلسه را ترک کرد تا نشان دهد علی رغم اینکه خود را خادم مردم می پندارد در سیاست هم می تواند نقش بازی  کند، این نقش بازی کردن می توانست کاری خطاب قرار دادن فرماندار  در مقابل انتقادهای یک نماینده از نفر اول دولت در شهرستان باشد، اما شاید خرده فروش آن روز فکرش را هم نمی کرد که این شورا، آن شورای دور چهارم نیست که جلسه استیضاحش را دگر بار با نامه فرمانداری کم لم یکن اعلام کند و یا مهر تاییدی بر ابقای وی بزند، حالا چه مسئولین تراز اول شهر بخواهند یا نخواهند!

همه از تغییر صحبت می کنند شاید عملکر خرده فروش قابل دفاع نیست، کسی چه می داند!  اما حداقل در این میان صحبت از قدردانی از زحمات و تلاش های شهرداری که ۶ سال کلید دار شهر میانه بود نیست، گویی آمدن یک قصه ای دارد و رفتن فلسفه ای دیگر، حال صحبت از شهرداری افرادی از کلان شهر های قم و کرج در میان است،  شاید اعضای شورای شهر جدید هم فرامدش کرده اند که میانه دیگر خسته شده است از مدیران غیر بومی ناکارآمد، کسانی که گاه هستند و گاه غیبشان می زند، اگر هم از نبودنشان دم بزنی به آقایان مسئول بر می بخورد و تلافیش هم سر شهر خالی می شود.

خرده فروش شهردار میانه هم که طی سالیان گذشته کم وعده نداد، اما آن چیز که این مرد را اندکی از سایرین متمایز می کرد این بود که مدیریتش، مدیریت اتاقی نبود، حداقل با همان سوزوکی معروف شهردای میانه تا پاسی از شب شهر را بالا و پایین می کرد تا ببیند اوضاع از چه قرار است‌، وهرز گاهی با همان تیپ ساده اش در کنار کارگران نان و پنیری هم به بدن میزد، این را هم نباید از یاد برد که در این مدت کم پشت سرش هم حرف و حدیث نبود، مخلص کلام اینکه اینجا میانه است دیگر.

دگر بار نگاهی به طرح ها و پروژه های نیمه تمام شهری از میادین و فضاهای سبز گرفته تا نبود یک پروژه درست حسابی و در خور شان میانه ما را بیشتر با این واقعیت رو به رو می سازد که  مدیریت شهری امری خطیر و حساس بوده و نباید دست آویز جریانات سیاسی، حزبی و گروهی گردد چرا که برای نمونه نتیجه آن می شود همین پروژه احیای بافت فرسوده امام زاده اسماعیل خودمان که نیم قرن است در هواست.

 شاید حالا بتوانیم کلاه هایمان را قاضی کنیم و اندکی از دور به وضعیت شهر بنگریم، چه کارهایی انجام گرفته و چه کارهایی بر زمین مانده است، مردم از اعضای منتخب شورای شهر انتظار دارند؛ کارآمدی، تعهد و تخصص را سرلوحه انتخاب شهردار میانه قرار دهند تا مبادا روزی از عملکرد و انتخاب خویش در مقابل مردم و در پیشگاه خداوند متعال شرمسار و خجالت زده شوند.

انتهای پیام/

 
 
 
 

نظر شما در مورد این مطلب